Δεν θα τα βάψουμε και μαύρα...

 

Παλιοί και νέοι υποψήφιοι. Τα συν και πλην

 Όταν έδινα πανελλαδικές με το σύστημα των δεσμών, είχα να ανταγωνιστώ εκείνους που είχαν ήδη δώσει ήδη τουλάχιστον 1 φορά εξετάσεις και μάλιστα είχαν «κρατήσει» και μαθήματα με καλές βαθμολογίες , τις οποίες μετέφεραν στις εξετάσεις της επόμενης τους χρονιάς. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να έχουν, θεωρητικά τουλάχιστον, πλεονέκτημα σε σχέση με εμένα και όσους έδιναν πρώτη φορά. Αν έκλαιγα τη μοίρα μου και δεν πήγαινα με σκληρή μελέτη και αποφασιστικότητα στις εξετάσεις, δεν θα περνούσα στην ψυχολογία Παντείου το μακρινό 1998.

Όταν παρουσιάστηκα στο στρατό, υπήρχαν οι παλιοί που είχαν προσαρμοστεί αρκετό καιρό στις δυσκολίες της θητείας, σε αντίθεση με εμάς τους «ψάρακες» που ήμασταν νέοι και δεν ξέραμε τα …κατατόπια. Μαζέψαμε αρκετές γόπες, κάναμε αρκετές νυχτερινές σκοπιές παραπάνω, κοιμηθήκαμε σε χειρότερα κρεβάτια από τους παλιούς, καθαρίσαμε περισσότερες πατάτες και περιττώματα ποντικών, φάγαμε ληγμένα κεφτεδάκια 10ετίας κτλ κτλ, αλλά προσαρμοστήκαμε κι εμείς.  

Ετσι είναι και στις κατατακτήριες εξετάσεις ψυχολογίας, τόσο για ΕΚΠΑ όσο και για Πάντειο. Υπάρχουν οι παλιοί και οι νέοι. Κάθε κατηγορία, έχει τα + και τα - ….

Πάμε να  δούμε λοιπόν….

 Παλιοί (+)

• Έχουν ήδη μια τουλάχιστον εμπειρία κατατακτήριων  εξετάσεων σε ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ και αυτό αποτελεί ένα δυνατό πλεονέκτημα. Έχουν φάει δηλαδή την «κρυάδα» έστω μια φορά. Προκειμένου να αντισταθμιστεί αυτό το πλεονέκτημα από τους νέους υποψήφιους, απαιτούνται ΠΟΛΛΕΣ προσομοιώσεις σε εξεταστικό πλαίσιο, δηλαδή σε φροντιστήριο που θα ανοίξει τις πόρτες του ειδικά για αυτό το σκοπό. Δηλαδή να μην κάθονται ο εξεταζόμενος αλλά και ο εξεταστής (εννοώ τον καθηγητή του φροντιστηρίου)  στην άνεση του σπιτιού τους.

• Για τα μαθήματα που έχουν παραμείνει ίδια, υπάρχει – θεωρητικά τουλάχιστον  -   το πλεονέκτημα ότι έχουν «περάσει» αρκετές φορές την ύλη, με αποτέλεσμα να υπάρχει εξοικονόμηση χρόνου στις ώρες μελέτης. Προκειμένου να αντισταθμιστεί αυτό το πλεονέκτημα από τους νέους υποψήφιους, θα πρέπει να προσπαθήσουν ακόμα περισσότερο, δηλαδή να βγάλουν αρκετές φορές την ύλη και ένα καλό φροντιστήριο να μπορεί να τους βοηθήσει ώστε να γίνει σωστά η ταξινόμηση της ύλης. Για αυτό το λόγο λοιπόν, είναι σημαντικό, πέραν των καθιερωμένων μαθημάτων,  να διοργανώνονται, ανα τακτά χρονικά διαστήματα,  ΕΙΔΙΚΕΣ συναντήσεις στο χώρο του φροντιστηρίου, προκειμένου να λαμβάνουν χώρα εκπαιδευτικά  workshops από τις εκάστοτε ομάδες εργασίας, δηλαδή τους μαθητές και τον καθηγητή.

Παλιοί (-)

Ορισμένες φορές υπάρχει μια κόπωση , σωματική και ψυχολογική, ιδίως μάλιστα όταν πρόκειται για ένα «παλιό» μάθημα, το οποίο πλέον το έχεις βαρεθεί. Κλασσικό παράδειγμα αποτελεί η Ιστορία της Ψυχολογίας αλλά και η Εισαγωγή στην Ψυχολογία (σε μικρότερο βαθμό). Στον αντίποδα, οι νέοι υποψήφιοι, είναι πιο ξεκούραστοι. Με περισσότερες δυνάμεις. Βλέπουν για πρώτη φορά την ύλη και είναι δύσκολο να βαρεθούν. Να έχουν άγχος λόγω της καινούργιας ύλης ναι….

Να βαρεθούν όμως, λιγάκι δύσκολο…

 Επίσης οι παλιοί, ενώ έχουν κέρδος ψυχολογικό λόγω της εξοικείωσης με τη διαδικασία των κατατακτήριων εξετάσεων (αίθουσα, εξεταστές κτλ), συχνά έχουν άγχος επειδή ακριβώς δίνουν για 2^η φορά και θεωρούν ότι είναι «μονόδρομος» η επιτυχία. Και παρά το γεγονός ότι μάλλον έχουν έστω λίγο περισσότερες πιθανότητες σε σχέση με τους καινούργιους, συχνά, αυτό το πλεονέκτημα χάνεται λόγω αυτού του άγχους.

Έρχονται λοιπόν τα 2  ερωτήματα που αφορούν τα προβλήματα των παλαιών:

1^ο: Πώς αντιμετωπίζεται η βαρεμάρα για ένα μάθημα που ήδη έχω διαβάσει πέρυσι και πρέπει να μελετήσω ξανά?

Απάντηση: Πρέπει να έχω ισχυρό κίνητρο για να περάσω στην ψυχολογία. Όταν έχω ισχυρό κίνητρο, τίποτα δεν με σταματά. Κλασσικό παράδειγμα οι μαθήτριες μου πρόπερσι και πέρυσι αντίστοιχα, η Μαρία Τερέζα Ιωάννου και η Αγγελική Θεοδωράκη που πέρασαν πρώτες, έχοντας πραγματικά τεράστιο κίνητρο και δεν τους εμπόδισε το γεγονός ότι έπρεπε να διαβάσουν Ιστορία και Εισαγωγή για ακόμα μία φορά.  Επίσης, καλό είναι να αναφέρουμε ότι η αναζήτηση υποστήριξης σε αυτό τον αγώνα, δηλαδή να βρεις άλλους που θα ήθελες να μοιραστείς αυτή τη δύσκολη πορεία, είναι κάτι σημαντικό. (για αυτό το λόγο στη Νεα Ιωνία  έχω και ειδική μέριμνα για τους προχωρημένους, δηλαδή για εκείνους που έχουν ήδη δώσει ήδη μία φορά)

2^ο: Πώς αντιμετωπίζεται το άγχος εξετάσεων, και ειδικά μάλιστα όταν έχεις δώσει ήδη μια φορά και θεωρείς μονόδρομο την επιτυχία?

Εδώ το ζήτημα είναι κάπως πολυπαραγοντικό και εξαρτάται συχνά, από στοιχεία που ξεφεύγουν από το στενό πλαίσιο των κατατακτήριων εξετάσεων. Η κλασσική απάντηση όμως που μπορώ να δώσω σε αυτό το ερώτημα είναι ότι πλέον, η ενασχόληση με την ψυχολογία δεν έχει κλειστούς δρόμους. Ακόμα κι αν δεν περάσεις στη σχολή, μπορείς να κάνεις προσωπική ψυχοθεραπεία, να συνεχίζεις τα επιμορφωτικά σεμινάρια και τις ειδικεύσεις και παράλληλα να δίνεις μέχρι να περάσεις.

Για  να μην σας κουράζω….

Είτε είσαι άτομο που δίνει πρώτη φορά, είτε δεύτερη ή και τρίτη, το βασικό είναι να ΑΓΑΠΑΣ τον κόσμο της Ψυχολογίας ώστε να έχεις ισχυρό ΚΙΝΗΤΡΟ. Αν δίνεις πρώτη φορά, δεν θα τα βάψεις μαύρα επειδή κάποιοι δίνουν 2^η και τα έχουν διαβάσει περισσότερες φορές από εσένα. Αν δίνεις 2^η, δεν θα σε καταβάλλει το άγχος της αποτυχίας, επειδή δεν «επιτρέπεις» στον εαυτό σου να μην περάσεις με τη 2^η προσπάθεια.

Και να θυμάστε: Η σύνδεση με τον καθηγητή αλλά και με τους υπόλοιπους μαθητές του τμήματος, είναι κάτι που δίνει μεγάλη δύναμη. Για αυτό το λόγο ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να διοργανώνονται ορισμένες συναντήσεις και workshops από κοντά,  ώστε να δημιουργείται ένα τμήμα με συνοχή, κίνητρο  και ψυχική δύναμη.

ΥΓ:  Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, φαίνεται ότι η ύλη για ΕΚΠΑ μπορεί να βγει ακόμα και αρχές Μαϊου. Υπομονή λοιπόν από όλους μας...

Θεωρώ οτι το πιο πιθανό είναι να παραμείνει η Γνωστική και να αποχωρήσει η Ιστορία. Για την Εισαγωγή (και όχι μόνο) , εξαρτάται απο διάφορους παράγοντες που έχουν να κάνουν με το νέο ΦΕΚ του υπουργείου (αρχές Απρίλη εκδόθηκε)  για τις κατατακτήριες.